Ngerteni carane kewan sinau minangka kunci kanggo mengaruhi lan menehi interpretasi prilaku . Kita cenderung mikir babagan apa sing kedadeyan nalika kita sengaja nglatih kewan-kewan (umpamane ing asu ngajar supaya bisa lungguh utawa teka). Nanging sejatine, learning dumadi ing kabeh wektu - kabeh sing dilakoni dening asu utawa kucing ing saindhenging urip bakal nimbulake sawetara tumindak ing salawas-lawase.
Learning Associative
Ana rong wangun pembelajaran asosiatif: kahanan klasik lan kahanan operan.
Ditemokake dening psikolog Rusia sing menangake Nobel Ivan Pavlov, kahanan klasik minangka proses belajar sing dumadi liwat hubungan antarane rangsangan lingkungan lan rangsangan alami. Uga diarani Pavlovian utawa kahanan responden, prosedur pembelajaran pasangan rangsangan biologis kanthi kuat (umpamane pangan) karo rangsangan sadurunge netral (umpamane lonceng).
Burrhus Frederic (BF) Skinner dianggep minangka bapak koperasi. Karya-karyané didhasaraké ing panemu yèn kahanan klasik iku terlalu prasaja minangka penjelasan lengkap babagan prilaku kompleks. Dheweke percaya yen cara paling apik kanggo mangerteni prilaku yaiku ndelok panyebab saka tumindak lan akibate.
Prilaku sing ditindakake yaiku apa sing diarani kanggo nemokake loro kahanan: (1) Iki dilebokake kanthi bebas dening kewan, ing pangertèn sing ora ana rangsangan sing ndeteksi nyata, lan (2) Iku rentan kanggo tulangan lan paukuman kanthi akibat, kaya sing bisa disebabake munggah utawa mudhun kanthi frekuensi.
Cara Canggih Klasik
Kondisi klasik nglibatake sinyal netral sadurunge refleks alami. Ing eksperimen klasik Pavlov karo asu, sinyal netral yaiku swara nada lan refleks sing alami dumunung sajroning nanggepi pangan. Kanthi nggabungake rangsangan netral kanthi rangsangan lingkungan (presentation of food), swara nada mung bisa ngasilake tanggapan salivasi.
Jeblugan, asu ora biasa ngubengi lonceng nalika ngrungokake lonceng - respon ngasilake amarga asu ngerti yen lonceng minangka indikator sing bisa dipercaya babagan kedadeyan panganan sing bakal dituju. Jinis learning iki cetha minangka kaunggulan évolusi sing ageng - ngenali acara sing nuduhaké pendekatan saka predator menehi wektu kewan kanggo lunga. Sacara rinci, nanggepi pratondho awal pangan tegese njupuk sumber pisanan.
Conto liyane misuwur saka kondhisi klasik yaiku eksperimen John B. Watson kang nanggepi rasa wedi dikondisi nalika bocah cilik dikenal minangka Little Albert. Anak kasebut wiwitan ora nate pracaya marang tikus putih, nanging sawise tikus dipasangkan bola-bali kanthi swara sora sing kuat, bocah kasebut bakal nangis nalika tikus diwenehi. Wedi anak uga umumake obyek putih kabur liyane.
Pengkondisian klasik nduweni pengaruh utama ing sekolah pamikiran ing psikologi sing dikenal minangka behaviorism. Behaviorism adhedhasar asumsi kasebut:
- Kabeh learning ana liwat interaksi karo lingkungan.
- Lingkungan nggawe prilaku.
- Nampa negara mental jero kayata pikiran, perasaan, lan emosi menyang imbangan ora ana guna njelasake prilaku.
Kucing lan Klasik Kondisi
Kucing sinau ing macem-macem cara lan latihan cat nduweni basis ing pirang-pirang teknik.
Pengkondisian klasik minangka teknik sing digunakake kanggo mulang kucing kanggo sinau utawa dadi kahanan kanggo swara, bau utawa prilaku sing ana hubungane karo respon sing dikepengini. Contone, whir opener bisa (nyebabake pangan) nyebabake kucing bisa mlaku menyang mangkuk pangan. Utawa swara saka clicker nalika latihan clicker kasebut digandhengake karo ganjaran pangan lan bisa digunakake kanggo komunikasi kasebut (KLIK!) Yaiku apa sing sampeyan pengin kucing.